Dag 7 (2)

In de zomer van 2010 gingen we voor het eerst met het gezin naar Thailand. Om alvast een beetje in stemming te komen deden we op het internet wat onderzoek naar de geschiedenis en cultuur van het land. Zo hoorden we ook de originele Thaise muziek maar we werden ook nieuwsgierig hoe hedendaagse Thaise popmuziek zou klinken. Heel veel zoetzappige liefdesliedjes kwamen we tegen, keiharde Thaise heavy metal en Thaise reggae muziek. Met name die laatste categorie sprak Manon als Bob Marley fan erg aan. Er was zelfs een Thaise Bob Marley look-a-like. Naam van de zanger/band; Job 2 Do (of Job Bunjob). Een paar cd's gedownload (dat kon toen nog) en die weer op een usb-stick gezet en zo konden wij dat in de auto tijdens de ritten naar opa's en oma's al luisteren en na een paar keer al uit volle borst meezingen. Geen idee wat we zongen maar dat deed er niet toe, het klonk gewoon lekker. In 2016 kwamen we zelfs ergens op een markt in Chiang Mai 2 cd's van hem tegen die ik toen uiteraard gekocht heb. De belangstelling voor Thailand en Job 2 Do vervaagde tot onze gezinsreis 22/23. We haalden herinneringen op en zo ook de muziek van Job 2 Do. Hij bleek nog steeds actief en er staat tegenwoordig heel veel van hem online. Manon zet dan ook regelmatig een playlist van hem aan. Afgelopen woensdag liep ik een rondje door Nang Thong en zag ik ineens een paar posters hangen met daarop de aankondiging van een liveconcert op 26 december in Bang Niang van... Job 2 Do. Ik moest eerst 3x kijken of de datum, tijd en locatie wel klopten en of het geen poster van een jaar gelden was. Dat bleek niet het geval te zijn, dus daar gaan wij hoe dan ook naar toe. De exacte locatie en hoe aan kaartjes te komen was nog even uitzoeken maar the middle of soi Bang Niang bleek ook echt een weiland in het midden van het weggetje naar het strand van Bang Niang te zijn. Op tijd vertrokken we dus naar Bang Niang om eerst kaartjes te kopen, omgerekend €13,50, een hapje te eten in een restaurant naast het weiland en om 18.00 uur als een van de eersten het terrein op te gaan. Het concert leek echter meer op een festival. Nadat 2 bands bijna 4 uur lang allerlei covers hadden gespeeld van Adele tot ACDC en van Miley Cyrus tot Elvis Presley en alles wat daar tussen zit, werd er een vuurshow gegeven en ondertussen werd het podium dan in orde gebracht voor Job 2 Do. Eindelijk om iets na tienen begon dan de hoofdact waarvoor wij kwamen. Althans... de band begon te spelen maar Job zelf was er nog niet... Nadat de band 3 nummers had gespeeld kwam dan eindelijk de zanger zelf ook op het podium. Het publiek was inmiddels aangegroeid tot 500-600 man en werd dolenthousiast. Dat werd nog gekker toen hij zijn grootste hit Doo Ter Tum begon te spelen. Net na middernacht kwam er een einde aan het concert. Ondanks het "we want more" kwam er geen vervolg en nadat Job van het podium was gelopen begonnen de overige bandleden hun instrumenten al in te pakken. Het concert was ook net op tijd gestopt, terwijl wij naar de auto liepen begon het te regenen. Wij kunnen terugkijken op een fantastische avond.

Groetjes uit Khao Lak,

Barry en Manon